اگر گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم و يا از روي خودخواهي فقط خود 

را قشنگ ديدم اگر از دست من در خلوت خود گريه مي كردي اگر بد كردم و هرگز

 به روي خود نياوردم اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم براي ديگران بهار و براي

 تو خزان بودم اگر تو با تحمل گله از خودخواهي ام كردي اگر زجري كشيدي تو گاهي از زبان من

 اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من

گناهم را ببخش     .....                                 

انقدر بی تابم که تاب نوشتن هم ندارم....

 بی خانمان و سر گردانم

 به کجا رو کنم؟

 از هر در مرا رانده اند

 اگر تو هم به رویم در ببندی

 به کجا رو کنم؟

              خدایا!

 قلبم وحشت زده است

 به کجا رو کنم؟

 سعادتمند ند انان که در حضور تو زندگی می کنند

 با تو سخن می گویند و با تو می مانند.

 با خاکساری در در گاهت می نشینم

 که تو تنها امیدم هستی.

                                  کمی هم صحبت یک یاس باشیم

اگر صد بار قلبی را شکستیم

                                   بیا یک بار با احساس باشیم

با نگاهت قلبمو ازم گرفتی اینم بمونه...با غرورت منو دست کم گرفتی ....اینم بمونه...یا حق